ÂMİDÎ, Seyfeddin
Eş‘arî kelâmcısı ve usûl-i fıkıh âlimi.
Eş‘arî kelâmcısı ve usûl-i fıkıh âlimi.
Çeşitli sahalarda eser veren büyük Türk âlimi.
Bağdat ekolüne bağlı Mu‘tezile kelâmcısı, fakih.
Eş‘arî-Mâlikî âlimlerinden Ebû İshak İbrâhim b. İbrâhim el-Lekānî’nin (ö. 1041/1631) akaide dair manzum eseri.
Eş‘ariyye âlimlerinden Seyfeddin el-Âmidî’nin (ö. 631/1233) kelâm ilmine dair eseri.
Ebü’l-Hasan el-Eş‘arî’nin (ö. 324/935-36) kelâma dair eseri.
Gazzâlî’nin (ö. 505/1111) imanla küfür arasındaki sınırın ne olabileceği konusuna dair eseri.
Mu‘tezile veya Neccâriyye’ye mensup ilk kelâmcılardan.
Mükellef insanların dünyadaki inanç ve davranışlarından dolayı âhirette hesaba çekilmeleri anlamında bir terim.
Kelâm, fıkıh ve tefsir âlimi.